Gayet normal bir akşamdı aslında... Bilgisayarımı açtım.. Rutin işlerle uğraşırken, facebook'ta bir arkadaşımın paylaştığı bir videoyu izledim... Bütün akşamım tam da o anda değişti... Daha ilk dinlediğimde kalbimi kırdı bu parça... Ardarda onlarca kezdir dinliyorum... Neyi, kimi çağrıştırıyor diye düşünüyorum... Uzun zamandır böyle mutsuz hissetmemiştim... Genelde böyle bir parçayı dinlerken; " Bu şarkıyı sahnede söylemek isterdim. Bir grup mu kursam ? " temalı düşüncelere dalarım... Ama bu parçada başka şeyler hissediyorum.. Ve ne yazık ki hissettiklerimi anlatacak kadar edebiyat parçalamayı bile beceremiyorum... Hiçbir anıya bağlayamadan nasıl bu kadar etkiledi bu parça beni onu da bilmiyorum... Belki de "Geçmişte bitirdiğim hüzünlerim"in yokluğunu yeni farketti yüreğim.. Onların yasını tutuyor bu parçayla... Bilmiyorum...
Kalabalık bir sokak belki hayat, sen her köşe başı ....
Yorgunluktan mı bu halim, düşünmek bile zor.
Kelimesiz geldiğim, fikirler yol almaz....
Dağınıklıktan mı bu halim, durulmak artık zor.
Geçmişte yitirdiğim hüznümde hal kalmaz....
Toplanmamış bir oda, benle hayat.
Sen yağmur sonrası...
Dönüşmeden, değişmeden gün olmaz.
Çare bulmaz, soluklanmaz zaman...
Yenilenmez yalan.....
Yorgunluktan mı bu halim, düşünmek bile zor.
Kelimesiz geldiğim fikirler yol almaz...
Toplanmamış bir oda, benle hayat.
Sen yağmur sonrası....
.
.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder